Sterrenwacht-Lente Sterrenwacht-Winter Sterrenwacht-Herfst Sterrenwacht-Lucht

Ruimtevaartnieuws

05-06-2016 Ruimtesonde Juno bij Jupiter

Na een reis van bijna 5 jaar arriveerde ruimtesonde Juno op 5 juli bij gasreus Jupiter. De aankomst van Juno is  het begin van een nieuw tijdperk als het gaat om ons begrip van de gasreus. Naar verwachting zal Juno heel wat van Jupiters geheimen blootleggen.

Op zonne-energie

Juno is uitgerust  met drie enorme zonnepanelen. Ze zijn maar liefst 2,7 meter breed en 8,9 meter lang. Nog nooit heeft een ruimtesonde op zo’n grote afstand van de zon gebruikt gemaakt van zonnepanelen.

Onder het wolkendek

We kennen Jupiter natuurlijk allemaal als die enorme planeet met die schilderachtige vlekken erop. Maar die vlekken maken allemaal deel uit van het dikke wolkendek van de gasreus. Wat zich daaronder allemaal afspeelt? Dat is nog grotendeels onduidelijk. Maar Juno moet daar verandering in brengen. Het is de bedoeling dat de sonde een kijkje neemt onder Jupiters wolkendek.

De missiedoelen

Juno zal onder meer moeten vaststellen hoe de atmosfeer van Jupiter in elkaar steekt. Ook is het de bedoeling dat de sonde meer inzicht geeft in het ontstaan en de evolutie van de gasreus. Daarnaast zal Juno spectaculaire close-up foto’s van Jupiter gaan maken. Zo zullen we naar verwachting dankzij Juno voor het eerst de polen van Jupiter in detail kunnen gaan bekijken.
De missie van Juno zal ongeveer een jaar duren. Daarna moet de sonde zich in de atmosfeer van Jupiter boren. Deze actie komt de sonde vanzelfsprekend niet meer te boven.

 

19-05-2016 ISS heeft 100.000 rondjes om de Aarde gedraaid

De door het ISS afgelegde afstand is vergelijkbaar met tien ritjes naar Mars en weer terug. Een mijlpaal!

Op 16 mei 2016 voltooide  het internationale ruimtestation zijn 100.000e ritje rond onze prachtige planeet. Dat betekent dat het ruimtestation al meer dan 4,2 miljard kilometer heeft afgelegd. Dat is bijna vergelijkbaar met de afstand tussen de Aarde en Neptunus.

Het internationale ruimtestation is dan ook alweer 17 jaar in de lucht. In die lange periode hebben er 222 verschillende mensen in het ruimtestation vertoefd en zijn er bijna 2000 onderzoeken aan boord van het ruimtestation uitgevoerd. Zoals het er nu naar uitziet, blijft het ISS nog zeker tot 2024 operationeel.

 

30-03-2016 Japanners verliezen contact met hun nieuwe röntgenobservatorium

De satelliet Hitomi werd half februari gelanceerd en zou afgelopen weekend aan het werk moeten gaan. Maar de Japanse ruimtevaartorganisatie laat weten dat er iets mis is met de satelliet. Het lukt de organisatie niet om contact te leggen met de satelliet en dus is ook onduidelijk hoe het met de gezondheid van Hitomi gesteld is.

Puin

Waarom het de Japanners niet lukt om contact te leggen met de satelliet, is onduidelijk. Het zou echter zomaar kunnen dat de satelliet slachtoffer is geworden van ruimtepuin. Het Joint Space Operation Center van de VS dat objecten in een baan rond de aarde in de gaten houdt, heeft kort voor de Japanners het contact verloren met de satelliet vijf objecten nabij de satelliet gespot. Mogelijk gaat het om puin dat op de satelliet is gebotst of om stukjes die van de satelliet zijn losgeraakt.

Hoop

Hoewel er geen contact meer is met de satelliet, heeft Japan nog wel even contact gehad nadat het puin nabij de satelliet werd gespot. En dat is hoopgevend. Het suggereert dat de satelliet niet zodanig is aangetast dat communicatie onmogelijk is. Er is dan ook zeker reden om aan te nemen dat het gaat lukken om weer in contact te komen met de satelliet.

Hitomi is een röntgenobservatorium en ontwikkeld om onder meer de totstandkoming en evolutie van zwarte gaten te bestuderen. Ook zou deze meer inzicht moeten geven in de totstandkoming van grote groepen sterrenstelsels en de manier waarop zij beïnvloed worden door donkere energie en donkere materie.

17-02-2016 Komeet lander Philae opgegeven

De afgelopen maanden was er elke keer nog een sprankje hoop. Maar ook dat is nu vervlogen, waarschijnlijk horen we nooit meer iets van Philae.

De afgelopen maanden is herhaaldelijk geprobeerd om contact te leggen met Philae. Zonder resultaat. De laatste keer dat er contact was met Philae was in juli vorig jaar. Alle pogingen die in de maanden erna gedaan werden om in contact te komen, liepen op niets uit. En dus hebben wetenschappers de knoop nu doorgehakt en zullen ze geen contact meer zoeken met de komeet lander.

Aangenomen wordt dat Philae zich nog altijd in de schaduw van een klif bevindt en bedekt is met een laag stof. Hierdoor zijn de zonnepanelen niet in staat om energie op te wekken. Bovendien is het inmiddels bijzonder koud op de komeet, die inmiddels meer dan 350 miljoen kilometer van de zon verwijderd is.’s Nachts kunnen de temperaturen op de komeet dalen naar -180 graden Celsius en zelfs gedurende de dag blijft de hele komeet bevroren. Philae, die ontworpen is om met temperaturen tot -50 graden Celsius om te gaan, zal waarschijnlijk geen signalen meer af kunnen geven. Philae heeft onvoldoende energie  en de elektronica in de lander zijn te koud om te kunnen werken.

Ruimtesonde Rosetta cirkelt nog altijd rond de komeet en zal de komende maanden blijven luisteren of deze toch nog van Philae ‘hoort’. Over enkele maanden zal echter ook Rosetta alle energie nodig hebben om zelf een mooi einde aan haar missie te maken. Mogelijk krijgt de ruimtesonde opdracht om op de komeet te landen. Het is niet ondenkbaar dat deze tijdens de afdaling Philae weet te spotten zodat we Philae toch nog even kunnen zien.

21-01-2016 Sonde gaat landen op de achterkant van de Maan

De Chinezen willen in 2018 een sonde laten landen op het deel van de Maan dat we vanaf de Aarde niet kunnen zien.

2018

Het is de bedoeling dat Chang’e 4 in 2018 gelanceerd wordt. Als het lukt om op de achterzijde van de Maan te landen, dan wordt geschiedenis geschreven. Tot op heden is nog nooit een ruimtevaartuig op de achterzijde van de Maan geland.

De omlooptijd van de Maan (de tijd die de Maan nodig heeft om een rondje rond de Aarde te voltooien) is gelijk aan de rotatietijd van de Maan (de tijd die de Maan nodig heeft om een rondje rond zijn as te draaien). Hierdoor kijken we vanaf de Aarde continu tegen dezelfde zijde van de Maan aan (de ‘voorkant’). De ‘achterkant’ kunnen we vanaf de Aarde dus nooit zien. Pas in 1959, toen Luna 3 foto’s van de ‘achterkant’ van de Maan maakte, kregen we een beeld bij de andere helft van onze natuurlijke satelliet.

Chang’e 2 en Chang’e 3

Het is niet de eerste keer dat China haar pijlen op de maan richt. Eerder lanceerde het land bijvoorbeeld al Chang’e 2, een maanorbiter. En in 2013 zette het land lander Chang’e 3 en rover Yutu op de (voorkant van de) Maan. De volgende stap is nu dus Chang’e 4. Tijdens deze missie zal onder meer de geologie van de achterzijde van de Maan worden bestudeerd.

En ook Chang’e 4 heeft alweer een opvolger: Chang’e 5. Tijdens deze missie moeten op de Maan monsters verzameld worden, die vervolgens weer netjes op Aarde worden afgeleverd. Na afloop van deze missie heeft China aangetoond tot drie dingen in staat te zijn: rond de Maan cirkelen, op de Maan landen en na een bezoek aan de Maan terugkeren naar de Aarde.

6-8-2015 De ruimte wordt een beetje Nederlandser

Europa lanceert volgend jaar een satelliet die luchtvervuiling gaat meten. Het belangrijkste onderdeel daarvan is het instrument dat de metingen moet gaan doen, de Tropomi. Die is de afgelopen jaren door Nederland gemaakt. De bouw is in juli dit jaar afgerond in Engeland. Nu begint het wachten op de lancering.

De Tropomi kijkt naar de onderste laag van de dampkring. Daar zit de lucht die wij inademen, de rook die schoorstenen uitblazen en alle stofdeeltjes van het verkeer en de bouw. In die lucht zitten broeikasgassen als methaan, ozon en koolstofdioxide. 'We wonen met veel mensen op weinig vierkante kilometers. Luchtkwaliteit en klimaatverandering zijn voor ons heel belangrijk', zegt Harry Förster van de Nederlandse ruimtevaartorganisatie NSO.



De Tropomi maakt elke dag een nieuwe 'wereldkaart' van de vervuiling. Zo kan hij - beter dan zijn voorgangers - zien waar de gassen vandaan komen en waar ze naartoe gaan. Die informatie kan helpen bij de strijd tegen klimaatverandering. 'Dag na dag kun je zien hoe de gassen op aarde zich verplaatsen. Als de wind uit het westen komt, ademt Nederland de smog uit Londen in. De rook van de haven van Rotterdam gaat dan richting Duitsland', zegt Frank Meiboom van de bouwer van het instrument, het bedrijf Airbus Defence and Space uit Leiden.

Er zijn een paar dingen die wetenschappers nog niet goed begrijpen. Het Nederlandse instrument moet daar antwoord op helpen geven. 'De atmosfeer is heel dynamisch. We weten bijvoorbeeld niet goed hoe al die gassen in de dampkring precies op elkaar reageren. Een paar jaar geleden zat er ineens een gat in de ozonlaag boven Europa en we wisten niet goed hoe die er kwam', aldus Förster.

De sonde levert een enorme hoeveelheid informatie op. Na elk rondje rond de aarde, dus om de anderhalf uur, stuurt hij alle metingen terug naar de aarde. Per keer is dat 22 Gigabit aan gegevens, genoeg om een dvd mee te vullen. Per dag vult hij dus 16 dvd's, en dat zeven dagen per week, minstens zeven jaar lang. Wetenschappers over de hele wereld kunnen er gratis mee aan de slag.

De hele satelliet kost ongeveer 220 miljoen euro, van ontwerp tot en met lancering. Nederland betaalt daarvan ongeveer 85 miljoen. De komende maanden wordt het vaartuig grondig getest. Tussen april en juli volgend jaar is de lancering, vanuit het hoge noorden van Rusland.

 

8-5-2015 Russisch ruimtevaartuig verbrand boven Stille Oceaan

Het Russische ruimtevaartuig Progress 59 is afgelopen nacht boven de Stille Oceaan verbrand. Daarmee is een einde gekomen aan de ongecontroleerde duikvlucht van de sonde die het ISS moest bevoorraden.


Progress 59 vertrok eind april vanaf de aarde vol voorraden (eten, brandstof, experimenten) naar het internationale ruimtestation. Op 28 april stond de koppeling van de sonde aan het ruimtestation gepland. Maar het liep anders. De Russen verliezen de grip op het ruiimtevaartuig en het lukt ook niet om Progress weer onder controle te krijgen. Wat rest is een ongecontroleerde duikvlucht richting de aarde.

En die duikvlucht is afgelopen nacht tot een einde gekomen. Progress verbrandde boven de Stille Oceaan, zo meldt de Russische ruimtevaartorganisatie Roskosmos. Of de sonde helemaal verbrand is of dat er wellicht nog brokstukken op aarde zijn geland, is onduidelijk. Vooralsnog zijn er in ieder geval geen meldingen van schade bekend.

Voorraden

Met het verbranden van Progress 59 is ook zo’n drie ton aan voorraden verloren gegaan. Een kostbaar verlies dat echter geen directe gevolgen heeft voor de astronauten in het internationale ruimtestation: zij kunnen met de huidige voorraden nog vooruit.

De Russische ruimtevaartorganisatie hoopt later deze maand meer te kunnen zeggen over de oorzaak en het dramatische verloop van deze bevoorradingsmissie. Vooralsnog lijkt het erop dat er al tijdens de lancering van Progress 59 iets fout is gegaan.

1-5-2015 Ruimtesonde Messenger gecrasht

De ruimtesonde heeft zich op 30 april, zoals gepland, in het oppervlak van Mercurius geboord en een nieuwe krater gecreëerd op de kleinste planeet van ons zonnestelsel.

Beelden zijn er niet van de spectaculaire ondergang van Messenger. De plaats waar Messenger zich in Mercurius boorde, bevond zich namelijk aan de zijde van de planeet die niet op de Aarde gericht was. Ook ruimtetelescopen konden de ondergang van Messenger niet zien. Mercurius staat zo dicht bij de zon dat het te gevaarlijk is voor ruimtetelescopen om naar de planeet te turen.

Brandstof

De crash van Messenger was volledig gepland. De sonde was door zijn brandstof heen en kon de zwaartekracht niet langer weerstaan. De afstand tussen Mercurius en Messenger werd kleiner en op 30 april boorde de ruimtesonde zich in het oppervlak van de planeet.

Dat lijkt misschien een triest moment, maar zo ziet NASA, eigenaar van Messenger, dat zeker niet. Messenger werd in 2004 gelanceerd en arriveerde in 2011 bij Mercurius. Daar zou deze een jaar lang onderzoek moeten doen. Maar uiteindelijk bestudeerde Messenger de planeet vier jaar lang. In die periode ontrafelde de ruimtesonde heel wat geheimen van de kleinste planeet in ons zonnestelsel. Zo stelde deze de oppervlaktesamenstelling van Mercurius vast en kon deze bevestigen dat op de polen waterijs te vinden is.

17-4-2015 Sonde Messenger stort deze maand nog op Mercurius

Messenger is bijna door zijn brandstof heen en zal binnenkort op Mercurius neerstorten. Naar verwachting gebeurt dat nog deze maand: op 30 april, zo meldt NASA. De sonde zal met een snelheid van zo’n 3,91 kilometer per seconde op de kleine planeet storten. Dat gebeurt aan de zijde die niet op de Aarde gericht is, dus we kunnen de inslag niet live volgen.

De afgelopen weken werden verschillende manoeuvres uitgevoerd om het leven van Messenger te redden. Afgelopen dinsdag werd de baan van Messenger nog eens aangepast en op vrijdag 24 april zal dat opnieuw, en voor de laatste keer, gebeuren. Na deze laatste manoeuvre zal NASA de sonde als verloren moeten beschouwen, omdat Messenger vrijwel al zijn brandstof verbruikt heeft. Op dat moment de ruimtesonde niet langer in staat om de zwaartekracht van de zon die Messenger naar beneden duwt, te weerstaan.


De ondergang van Messenger is natuurlijk enigszins een triest moment, maar de sonde heeft een vruchtbaar leven achter de rug. In 2004 lanceerde de NASA Messenger. In 2011 kwam de ruimtesonde in een baan rond de planeet, waarna deze het ene na het andere geheim van een toen nog vrij mysterieus Mercurius blootlegde. In 2012 ontdekte Messenger bijvoorbeeld dat in de permanent beschaduwde kraters op de polen van Mercurius bevroren water te vinden is. Op dat ijs bevindt zich een donker laagje: waarschijnlijk organische materialen. Het water dat nu in de vorm van ijs in de kraters op Mercurius’ polen zit opgeslagen, is waarschijnlijk door inslagen van kometen en planetoïden daar terechtgekomen. De ontdekking gaf niet alleen meer inzicht in de historie van Mercurius, maar ook in de geschiedenis van onze eigen planeet die waarschijnlijk op vergelijkbare wijze aan water en organische stoffen kwam.

8-4-2015 Ruimtesonde Dawn

NASA laat weten dat de sonde, die zich in maart in een baan rond dwergplaneet Ceres nestelde,  in uitstekende staat verkeert en de dagen aftelt tot hij wetenschap kan gaan bedrijven.

Dawn arriveerde op 18 maart bij dwergplaneet Ceres. De afstand tussen de twee was toen nog erg groot. Maar de afgelopen weken heeft Dawn de afstand tot Ceres verkleind tot een slordige 40.000 kilometer. De komende weken moet die afstand nog kleiner worden: Dawn moet zich op zo’n 8400 kilometer van Ceres bevinden om aan zijn wetenschappelijke onderzoek te kunnen beginnen. Naar verwachting zal Dawn op 23 april zijn werk kunnen aanvangen.

Gezond

In afwachting van dat moment maakt Dawn het gelukkig uitstekend, zo laat NASA weten. Alle systemen en instrumenten aan boord van de sonde werken naar behoren.

Foto’s!

En ook goed nieuws: binnenkort mogen we nieuwe foto’s van Ceres verwachten! Op 10 en 14 april zal Dawn, ten behoeve van zijn navigatie, opnieuw foto’s van de dwergplaneet maken. En begin mei zullen de beelden die Dawn van Ceres maakt zo gedetailleerd zijn dat we hopelijk eindelijk meer te weten komen over het oppervlak van de dwergplaneet. En hopelijk krijgen we dan ook meer duidelijkheid over die mysterieuze lichte vlekken op Ceres.

Het eerste onderzoek van Dawn loopt van 23 april tot 9 mei. Daarna zal de sonde de afstand tot Ceres nog verder verkleinen en aan zijn tweede onderzoeksmissie beginnen.

27-3-2015 De opvolger van de Hubble-ruimtetelescoop wordt in 2018 gelanceerd.

Dit heeft de NASA aan leden van het Amerikaanse congres gemeldt. Goed nieuws, want dit betekent dat alles nog steeds volgens planning verloopt.



De James Webb-telescoop wordt over drie jaar gelanceerd en de inmiddels 25 jaar oude Hubble-telescoop vervangen. De telescoop gaat op een afstand van 1,5 miljoen kilometer van de Aarde prachtige foto’s van nevels, sterrenstelsels en exoplaneten maken. Wetenschappers hopen dat de James Webb-telescoop gaat helpen om aardachtige exoplaneten te ontdekken.

De lancering van de James Webb-telescoop is al een aantal keer uitgesteld. Eigenlijk zouden we nu al gebruik moeten maken van de telescoop, maar dat is helaas niet zo. Dit heeft overigens alles te maken met het budget. Oorspronkelijk werd er een budget vrijgemaakt van vier miljard dollar, maar ondertussen staat de teller op ruim acht miljard dollar. In 2011 leek het er even op dat het hele project geschrapt zou worden, maar gelukkig kwam het Amerikaanse congres tot inkeer.

Ambitieus project

Het ziet ernaar uit dat de NASA alle ambitieuze, wetenschappelijke doelen gaat halen en ’s werelds krachtigste ruimtetelescoop binnen het budget blijft. De deadline is 2018.

Voorbereidingen

Op dit moment wordt de James Webb-telescoop in elkaar gezet. Daarnaast testen ingenieurs het zonneschild van de telescoop, die even groot is als een tennisbaan. Dit zonneschild wordt gebruikt om de telescoop af te koelen, zodat de instrumenten extreem verre sterrenstelsels in kaart kunnen brengen.

6-3-2015 Dawn in een baan rond Ceres

Op vrijdag 6 maart om 13.20 uur heeft Dawn zich in  baan rond laten Ceres glijden. Een primeur: voor het eerst kan de mensheid dan stellen dat het een ruimtesonde rond een dwergplaneet heeft cirkelen.

Natuurlijk is het moment waarop een ruimtesonde na een lange reis bij zijn eindbestemming aankomt, bijzonder. En dat is in het geval van Dawn niet anders. Maar heel erg spannend zal het niet worden. Er hoeft namelijk weinig bijzonders te gebeuren om Dawn rond Ceres te laten cirkelen. Er hoeven geen manoeuvres meer te worden uitgevoerd en er hoeft niet te worden afgeremd. Dawn zal zich simpelweg door de zwaartekracht van Ceres laten ‘vangen’.

Even wachten

Dat alles gebeurt op een moment waarop contact tussen de Aarde en Dawn onmogelijk is. We zullen dus even moeten wachten op het signaal dat aangeeft dat Dawn succesvol in een baan rond Ceres is beland. Dat signaal laat waarschijnlijk enkele uren op zich wachten.

Nog een keertje wachten

En zodra we weten dat Dawn rond Ceres cirkelt, zullen we opnieuw moeten wachten. De ruimtesonde gaat namelijk niet direct aan de slag. De komende zes weken zal Dawn gebruiken om de afstand tussen zichzelf en Ceres verder te verkleinen en zich in een baan te nestelen van waaruit deze wetenschappelijk onderzoek kan doen. Op 23 april kan Dawn dan eindelijk aan de slag en de geheimen van Ceres gaan ontrafelen.

Hoewel we dus nog even geduld moeten hebben voor Dawn daadwerkelijk wetenschap kan gaan bedrijven, is het rond Ceres gaan cirkelen ook een mijlpaal. Het is niet alleen de eerste keer dat een ruimtesonde zich in een baan rond een dwergplaneet gaat nestelen. Het is ook nog eens de eerste keer dat een ruimtesonde twee verschillende hemellichamen op zo’n grote afstand van de Aarde bezoekt. Eerder bracht Dawn namelijk al een bezoek aan planetoïde Vesta.

25-2-2015 Astronaut maakt selfie tijdens ruimtewandeling

Overal maken we ze: selfies. Maar geen enkele kan tippen aan de selfie van Barry Wilmore, gemaakt op een slordige 430 kilometer boven de Aarde.

Tijdens een ruimtewandeling zag Wilmore zijn kans schoon en maakte een prachtige selfie. Achter de astronaut gaapt de enorme oceaan. In de weerspiegeling van Wilmore’s helm zien we ook zijn collega: Terry Virts.



Wilmore maakte de selfie tijdens de eerste van drie ruimtewandelingen. Tijdens de ruimtewandelingen worden maatregelen getroffen die het mogelijk maken om straks met nog meer mensen aan boord van het ISS te wonen en werken.

De astronauten leggen kabels aan die twee International Docking Adapters die later dit jaar bij het ISS arriveren van onder meer stroom moeten voorzien. Dankzij de nieuwe docking ports kunnen commerciële bedrijven vanaf 2017 niet alleen goederen, maar ook mensen bij het ISS afleveren. Hierdoor kan de bemanning aan boord van het ISS groeien: van zes naar zeven astronauten.

30-1-2015 Helikopter op Mars

Toekomstige Marsrovers krijgen mogelijk een vriendje mee. NASA denkt erover om ze uit te rusten met een helikoptertje dat de directe omgeving van de rover kan verkennen en de beste route kan uitstippelen.

Navigeren op Mars is nog niet zo gemakkelijk. Voordat een rover op pad gaat, moet men er zeker van zijn dat deze de uitgestippelde route veilig kan rijden. Om daar een oordeel over te kunnen vellen, wordt momenteel gebruik gemaakt van twee informatiebronnen: het zicht van de rover zelf (is redelijk beperkt) en beelden die door Marsorbiters worden gemaakt. Het maakt het uitstippelen van een route op Mars tot een tijdrovende gebeurtenis.

Nieuwe aanpak

NASA heeft een nieuwe aanpak bedacht. In de toekomst wil het Marsrovers uitrusten met een helikoptertje dat de omgeving van de rover kan verkennen, waardoor snel en gemakkelijk gekeken kan worden waar de rover het beste heen kan gaan. Met deze aanpak moet het mogelijk zijn om rovers in één dag tijd drie keer verder te laten rijden dan nu mogelijk is.

Een kilo

Het idee is dat de helikopter (bijna) elke dag voor de rover uitvliegt om te kijken welke gebieden interessant zijn om te verkennen en hoe de rover die gebieden het beste bereiken kan. De helikopter zou er ongeveer uit kunnen zien zoals op de foto hierboven. De helikopter is van het uiteinde van de ene tot het uiteinde van de andere wiek ongeveer 1,1 meter breed en weegt ongeveer een kilo.

Momenteel wordt een prototype van de helikopter getest. Als de experimenten goed verlopen, is het niet ondenkbaar dat toekomstige marsrovers er niet langer alleen voor staan, maar met een gevleugelde vriend de rode planeet verkennen.

15-1-2015 Astronauten weer terug in eigen deel van ISS

Verschillende media brachten gisteren het nieuws over een ammoniaklek in het internationale ruimtestation. Later bleek er sprake te zijn van een computerstoring, maar niet van een lek. De geëvacueerde Amerikaanse astronauten zijn inmiddels weer terug naar hun eigen deel van het ruimtestation.



Diverse computersystemen ontdekten gisteren een plotselinge toename van de luchtdruk. In het ergste geval zou dit kunnen betekenen dat er ergens ammoniak lekt. Ammoniak wordt gebruikt om het internationale ruimtestation te koelen.

Bijna 12 uur na het alarm, en de plotselinge evacuatie, mochten de astronauten weer gebruikmaken van het Amerikaanse deel van het ISS. Goed nieuws voor de zeskoppige bemanning, want het Russische deel is met slechts vijf modules redelijk klein.

In een persbericht bevestigt NASA dat de astronauten nooit in gevaar waren en momenteel in goede gezondheid verkeren.

8-1-2015 Venus Express (2005 - 2015)


De Europese verkenner Venus Express heeft de verwachtingen van haar makers verre overtroffen, maar nu nadert toch haar einde.

Twee jaar, was het idee bij de lancering in 2005, zou Venus Express het moeten uithouden. Maar de onbemande planeetonderzoeker vertikte het te stoppen en bleef maar gegevens zenden over de atmosfeer van het tweelingzusje van de aarde. Vorige maand werd haar einde onafwendbaar, toen ruimtevaartorganisatie ESA meldde het contact met de sonde te zijn verloren. Eerder was de brandstof opgeraakt en kon de satelliet zijn antennes niet langer naar de Aarde richten.

Nu draait Venus Express in steeds lagere banen en schampt ze de verzengende atmosfeer van de planeet telkens een beetje krachtiger. Aan het eind van de maand, misschien begin februari, zal de satelliet worden opgelorpt door de dampkring van Venus die bestaat uit kooldioxide en zwavelzuur. Nadat de sonde is verzwolgen, zal Venus haar atmosfeer weer als een deken over zich heen trekken om haar geheimen opnieuw voor langere tijd aan het zicht te onttrekken.