Blauwe lucht

Het licht van de zon is wit, maar toch is de onbewolkte hemel blauw. Hoe kan dat? Het witte licht van de zon is niet puur wit. Het is samengesteld uit verschillende kleuren met uiteenlopende golflengten. De kleuren van het “witte” licht lopen van rood-oranje-geel-groen naar blauwviolet. De luchtmoleculen verstrooien alleen licht met een korte golflengte. Daarom zien we tegen de zwarte achtergrond van het heelal alleen de kleur blauw. Dat is de enige reden dat de lucht blauw is. Grotere deeltjes in de atmosfeer verstrooien alle kleuren in het witte zonlicht en leveren dus ook wit licht op. Als er dus veel stof of vocht (waterdruppeltjes) in de lucht zweven, wordt de blauwe kleur fletser en vaak zelf witachtig. In industriegebieden waar veel verontreiniging in de lucht zit zien we zelden een diepblauwe lucht. Tijdens opklaringen na een fikse regenbui wordt de lucht schoongewassen en kan de hemel weer donkerblauw kleuren.

Hoe droger en schoner de lucht, hoe intenser het blauw. Hoog in de bergen kunnen we vaak een prachtig blauwe hemel zien. Een diepblauwe hemel wijst in het algemeen dus ook op een lage luchtvochtigheid. De blauwe hemel is alleen zichtbaar tegen een donkere achtergrond. Recht boven ons hoofd is de hemel veel blauwer dan aan de horizon. Dit komt omdat de luchtlaag boven ons hoofd veel dunner is dan de luchtlaag richting horizon. Laag in de atmosfeer zweven veel meer stofdeeltjes en waterdamp zodat we de donkere hemelachtergrond niet meer kunnen zien. Hierdoor is de diepblauwe kleur boven de horizon vaak fletser en vooral in Nederland vaak bijna wit. Als er in de verte bergen te zien zijn, fungeren die als donkere achtergrond. Soms kunt u daar dan een blauwachtige waas overheen zien liggen.