Dubble sterrenhoop in Perseus

Een heel mooie dubbele open sterrenhoop vinden we tussen de sterrenbeelden Perseus en Cassiopeia (Zie sterrenkaart). Op een heldere maanloze nacht zijn beide sterrenhopen zelfs zonder hulp van verrekijker of telescoop te vinden. De twee grijzige, dicht bij elkaar staande vlekjes, die we op die positie zien met het ongewapende oog, is de dubbele sterrenhoop. Lang voor de uitvinding van de telescoop waren h en c (Chi) Persei of NGC 869 en NGC 884 zoals ze ook genoemd worden, al bekend. Zo noemde Hypparchos (150 v Chr.) het een nevelige ster, terwijl Ptolemaeus (2e eeuw) sprak over een nevelige vlek.

Beide sterrenhopen zijn, volgens astronomische begrippen, zeer jong: 22 miljoen en 10 miljoen jaar!

Door de onzekerheid over de leeftijd kan men in de diverse catalogi afwijkende waarden vinden. Ook de afstand tot de aarde in niet helemaal met zekerheid vast gesteld: maar er zijn een aantal aanwijzingen dat deze tussen 7200 en 8000 lichtjaar moet liggen. Beide sterrenhopen zijn rijkelijk voorzien van heldere blauwwitte sterren. Met een telescoop zijn er zelfs een aantal rode superreuzen in te vinden! De helderste exemplaren hebben een lichtkracht die 60.000 maal die van de Zon bedraagt. Zouden we de Zon in één van de sterrenhopen plaatsen, dan zou zij met een gemiddelde amateur-telescoop niet eens meer te zien zijn.

Begin vorige eeuw werden de open sterrenhopen door een beroeps-astronoom geobserveerd met een 8-cm lenzenkijker: er werden toen niet minder dan 725 sterren geteld. Tegenwoordig bezitten veel amateur-astronomen een beter instrument. Wie waagt zich opnieuw aan een telling??!