Sterrennamen

De meeste heldere sterren en verschillende niet zo heldere hebben soms wat vreemd klinkende namen. Een aantal van deze sterrennamen dateert uit de tijd van de Grieken en Romeinen. Bijvoorbeeld de naam van de helderste ster aan de noordelijke sterrenhemel, Sirius, komt van het Griekse woord voor schitteren of schroeien. Dit is een verwijzing naar de schittering van deze ster.

De naam van een andere heldere ster, Antares, is Grieks voor “rivaal van Mars”. Dit in verband met zijn opvallende rode kleur die lijkt op de kleur van Mars. De helderste ster uit het sterrenbeeld Maagd wordt Spica genoemd wat in het Latijn “korenaar” betekent. De Maagd, ook wel de oogstgodin genoemd, wordt vaak afgebeeld met een korenaar in haar hand. Maar de meeste van onze sterrennamen hebben een Arabische oorsprong en werden in de middeleeuwen in Europa geïntroduceerd.

Aldebaran bijvoorbeeld uit het sterrenbeeld Stier betekent in het Arabisch “de volger”. De naam houdt verband met het feit dat hij de sterrenhoop de Plejaden aan de hemel volgt.Fomalhaut komt van het Arabische woord “vissenbek” in verband met zijn positie in het sterrenbeeld Zuider Vis. Betelgeuze is een verbastering van het Arabische “Yad al-jawza”, wat “de hand van Orion” betekent. Alles bij elkaar hebben een kleine driehonderd sterren een eigen naam. Slechts enkele tientallen worden nog regelmatig door astronomen gebruikt.

Tegenwoordig krijgen sterren een Griekse letter in combinatie met de tweede naamval van de Latijnse benaming van het sterrenbeeld. Betelgeuze bijvoorbeeld heet dan ineens Alpha (a) Orionis.