Neutronenster

Neutronensterren zijn de overblijfselen van een supernova. Neutronensterren zijn ongeveer 10 kilometer in doorsnee, maar zijn even zwaar als de zon. De dichtheid van een neutronenster is dan ook onvoorstelbaar groot: Ongeveer 1.000.000.000.000 kilogram per kubieke centimeter!! Maar hoe komt een neutronenster zo dicht?

Na een supernova klapt de kern van een ster ineen. Als de oorspronkelijke ster groot genoeg was, blijft er een compacte kern over, die in blijft krimpen. Dit inkrimpen gaat alsmaar door en door. De atomen worden alsmaar verder en verder ineengedrukt totdat de elektronen en protonen in elkaar gedrukt worden en overgaan in ladingloze neutronen. De kern blijft inkrimpen, totdat deze ongeveer de dichtheid heeft van een atoomkern. Dan stabiliseert deze en vormt een zogenaamde neutronenster.

Een aantal weetjes over neutronensterren:

Neutronensterren hebben een enorm sterk magnetisch veld dat in sterkte wel kan oplopen tot 1 triljoen Gauss. In vergelijking: De sterkte van het magnetisch veld van de zon is 1 Gauss!!

Neutronensterren draaien tevens zeer snel om hun eigen as, sommige presteren het om 1000 keer per seconde om te wentelen!

Een neutronenster is een enorme energiebron: als je één kilo waterstof erop laat vallen komt er 30.000 triljoen Joule energie vrij! Dat is 40 keer zoveel energie dan wanneer je dezelfde waterstofatomen zou samensmelten tot heliumatomen (zoals gebeurt in een ster).

Pulsars

Sommige neutronensterren zenden met een zeer nauwkeurig interval stralings’flitsen’ uit. Deze neutronensterren worden ook wel pulsars genoemd. De rede dat de straling van een pulsar niet aanhoudend is, ligt hem in het feit dat een pulsar als een soort vuurtoren werkt. Onderstaand plaatje verklaart de vuurtoren-achtige aard van pulsars: