Huygens, Christiaan

Christiaan Huygens (14 april 1629 – 8 juli 1695) was een Nederlandse astronoom alsmede wis- en natuurkundige.

Huygens was afkomstig uit een welvarende en voorname Nederlandse familie. Zijn vader, Constantijn Huygens, was diplomaat en dichter. Door zijn toedoen kwam Christiaan in contact met de hoogste wiskundige kringen van zijn tijd. De familie was eveneens in contact met René Descartes. Deze laatste beïnvloedde duidelijk de opvoeding van Christiaan Huygens op het vlak van de wiskunde.

Huygens studeerde rechten en wiskunde aan de universiteit van Leiden van 1645 tot 1647. Nadien zette hij deze studies voort aan het College van Oranje in Breda.

Door zijn vaders contacten met een andere wiskundige, Mersenne, ging Huygens zich onder andere bezig houden met het probleem van de vorm van een touw, opgehangen aan zijn beide uiteinden.

Huygens’ eerste publicaties in 1651 en 1654 behandelden wiskundige problemen. Nadien ging zijn aandacht meer uit naar astronomie en waarschijnlijkheidsleer. In 1655 ontdekte hij Titan, de grootste maan van Saturnus. Ook bestudeerde hij de kegelsneden en deed voorbereidend werk in de richting van de differentiaal- en integraalrekening.

Astronomie vereist nauwkeurige tijdmetingen waardoor Huygens zich op dit probleem ging toeleggen. Hij bestudeerde de slingerbeweging en in 1656 had hij een patent op het eerste slingeruurwerk. In het werk Horologium Oscillatorium sive de motu pendulorum (1673) beschrijft hij de theorie van de beweging van een pendule.

Huygens was ook de uitvinder van de 31-toonsstemming (met 31 tonen per octaaf in plaats van de gebruikelijke 12 halve tonen) als alternatief voor de door hem maar matig beoordeelde gelijkzwevende stemming. In het Teylers museum is een 31-toons orgel te zien dat volgens deze stemming is gebouwd.