Hertzsprung Russeldiagram

In dit diagram is te zien dat hoe warmer de ster is, hoe helderder deze is. De spectraaltypen geven de temperatuurklasse van een ster aan. De zon bijvoorbeeld is een G2-klasse ster.

Als de waterstof in een ster op is, begint de heliumkern ineen te vallen totdat de temperatuur hoog genoeg is om heliumatomen te fuseren tot koolstof. De ster zwelt enorm op en wordt een zogenaamde rode reus. Als ook de helium op is, valt de ster weer ineen en zij stoot een groot gedeelte van haar materiaal af. De gloeiende kern van de ster blijft over en wordt een witte dwerg genoemd. Om de witte dwerg heen hangt een planetaire nevel, welke bestaat uit het uitgestoten materiaal. De zon is een dergelijk lot beschoren en zal in de rode reus-fase hoogstwaarschijnlijk de aarde opslokken.

Sterren met minimaal 3x de massa van de zon eindigen op een meer spectaculaire wijze: Als het helium omgezet is in koolstof, gaat de ster door en vormt nog een reeks zwaardere elementen. Afhankelijk van de massa van de ster zal op een zeker moment de kern onstabiel worden en in zeer korte tijd ineenklappen. Een enorme explosie, een supernova, is het resultaat. De materialen van de ster worden wijd uiteen geblazen en de supernova zal tijdelijk feller schijnen dan een heel sterrenstelsel! Wat overblijft na een supernova is, afhankelijk van de massa van de ster, een neutronenster of zelfs een zwart gat.

Geen zorgen: de zon is nog goed voor zo’n 5 miljard jaar!!