ESA

De European Space Agency, (European Space Agency) letterlijk ‘Europees Ruimtebureau’, afgekort tot ESA, wordt in het Nederlands aangeduid als Europese Ruimtevaartorganisatie.

De ESA houdt zich in Europees verband bezig met projecten op het gebied van ruimtevaart, onderzoek van de Aarde, ruimteonderzoek, ontwikkeling van op satellietsystemen gebaseerde technologieën, en de bevordering van de Europese economie. Door bundeling van financiële en intellectuele bronnen is de ESA in staat projecten te realiseren die voor afzonderlijke lidstaten onbereikbaar zijn. De ESA werkt ook nauw samen met andere ruimtevaartorganisaties, waaronder de NASA.

De ESA is onder andere verantwoordelijk voor de ontwikkeling van de Arianeraketten waarmee satellieten in de ruimte worden gebracht. De ESA is in 1975 ontstaan uit de ESRO (European Space Research Organization) en de ELDO (European Launcher Development Organisation).

De ESA heeft vijftien lidstaten: België, Denemarken, Duitsland, Finland, Frankrijk, Ierland, Italië, Nederland, Noorwegen, Oostenrijk, Portugal, Spanje, het Verenigd Koninkrijk, Zweden en Zwitserland. Er zijn dus landen die lid zijn van de ESA, maar niet van de Europese Unie, en omgekeerd. De ESA kan daarom niet worden beschouwd als ruimtevaartorganisatie van de Europese Unie. Voor bepaalde projecten heeft de ESA een apart samenwerkingsverband met Canada.

In 2002 had de ESA 1.898 medewerkers, afkomstig uit alle lidstaten. Het budget in dat jaar was 2.852 miljoen euro.

Het centrale bestuursorgaan van de ESA is de Raad. De Raad bepaalt de algemene richtlijnen op basis waarvan ESA haar ruimtevaartpolitiek vorm geeft. Elke lidstaat is in de Raad vertegenwoordigd en heeft een stem, ongeacht zijn grootte of financiële bijdrage.

Het hoofdkwartier van de ESA is gevestigd in Parijs. De ESA heeft vestigingen in Nederland (Noordwijk), Duitsland (Keulen en Darmstadt), Italië (Frascati), België, Verenigde Staten, Rusland, Frans-Guyana (lanceerbasis in Kourou), en elders in de wereld (grond- en bewakingstations).