Braun, Werner von

Wernher von Braun (23 maart 1912 – 16 juni 1977) was één van de leidende figuren in de ontwikkeling van rakettechnologie in Duitsland en de Verenigde Staten.

Zijn deelname aan het raketprogramma van Nazi Duitsland maakte hem een controversieel figuur. Von Braun was de voornaamste raketingenieur en voorvechter van ruimtevaart in de twintigste eeuw. Volgens deskundigen bereikten astronauten dankzij hem de Maan in juli 1969 tien jaar eerder dan ze de Maan zonder Von Braun hadden kunnen bereiken.

Hij is geboren in Wirsitz in Duitsland. Van zijn moeder kreeg hij een telescoop. Zijn interesse in astronomie en het heelal motiveerde hem zijn hele leven. Toen in 1920 Wirsitz aan Polen werd toebedeeld in het Verdrag van Versailles verhuisde zijn familie, net als vele andere Duitse families, naar Duitsland. Een nieuw leven werd opgebouwd in Berlijn. Op school was hij niet goed in natuurkunde en wiskunde tot hij een boek kocht dat ging over een raket in het heelal. Op zijn 13e vuurde hij een speelgoedauto af met behulp van vuurwerk. De auto reed naar het centrum en vatte vlam. De jonge Von Braun werd door de politie opgesloten tot zijn vader hem kwam halen.

Duitse carriere

Eind 1934 had Von Braun’s groep succesvol twee raketten gelanceerd die een hoogte bereikten van meer dan 2,4 kilometer. Hij ontwikkelde samen met Walter Dornberger de lange-afstandsraket A-4 en een supersonisch anti-vliegtuigraket, genaamd Wasserfall.

In 1943 besloot Adolf Hitler de A-4 te gebruiken als vergeldingswapen en de groep moest een raket ontwikkelen om Londen te kunnen treffen. Veertien maanden nadat Hitler opdracht gaf tot de productie werd op 7 september 1944 de eerste militaire A-4 gelanceerd richting West-Europa. Vanaf dat moment heet de raket V-2, een naam die door Heinrich Himmler werd verzonnen. Toen de eerste V-2 Londen trof zei Von Braun tegen zijn collega’s : De raket werkte perfect, behalve de landing. Die is namelijk op de verkeerde planeet.

De SS en de Gestapo arresteerden Von Braun omdat hij zich bleef uitlaten over de bouw van raketten die de aarde zouden verlaten en misschien zelfs naar de maan konden gaan. Dornberger overtuigde de SS en de Gestapo hem vrij te laten omdat de ontwikkeling van de V-2 niet verder kon gaan zonder Von Braun.

Na zijn vrijlating vroeg hij zijn groep aan wie zij zich zouden overgeven. De meeste geleerden waren bang voor de Russen. Door de Fransen zouden ze als slaven worden behandeld en de Engelsen hadden niet genoeg geld voor een raketprogramma. Alleen de Amerikanen bleven over.