Hawking, Stephen (8 januari 1942 – 14 maart 2018)

Stephen Hawking (geboren op 8 januari 1942 te Oxford) is een Brits natuurkundige. Ondanks een zware lichamelijke handicap, het gekluisterd zijn aan een rolstoel en het slechts kunnen communiceren door middel van een computer, heeft hij zich bewezen als één van de grootste geleerden aller tijden.

Stephen Hawking werd precies 300 jaar na Galileo Galilei geboren. Zijn ouders, Frank en Isobel Hawking, woonden in Londen maar door de bombardementen op Londen tijdens de Tweede Wereldoorlog moesten ze naar Oxford verhuizen omdat het daar veiliger was. Isobel Hawking keerde naar Londen terug toen Stephen twee weken oud was. In 1950 kreeg Stephen’s vader een nieuwe baan bij het Instituut voor Medisch onderzoek in Mill Hill en verhuisde het hele gezin naar Saint Albans, wat dichterbij lag.

In 1952 ging Stephen naar een meisjesschool die ook jongens toeliet. Later is hij naar een jongensschool gegaan. Zijn vader wou dat hij naar de Westminster Public School ging, omdat dat een school was met veel status. Maar omdat hij tijdens zijn examens ziek werd, moest hij doorgaan op de jongensschool waar hij al op zat, hetgeen Stephen niet erg vond. Op school was Stephen niet erg populair; hij sliste, was mager, vond klassieke muziek leuker dan pop en had dan ook slechts een paar vrienden. Hij fietste het liefst met vrienden door het land en bedacht complexe bordspellen. Stephen raakte al vroeg geïnteresseerd in de wis- en natuurkunde. Zijn vader wilde dat hij geneeskunde ging studeren want dat had hij zelf ook gedaan. Dit wilde Stephen niet en als compromis werd chemie met wis- en natuurkunde gekozen.

Toen Stephen Hawking 17 jaar oud was deed hij het toelatingsexamen van de universiteit van Oxford en ging natuurkunde studeren. Hij had talent en hoefde dus niet hard te werken. In het tweede leerjaar won Stephen de natuurkundeprijs van de universiteit. Toch kwam hij maar net door het examen heen. De 1000 schooluren die hij in het derde leerjaar moest maken haalde hij maar nét. Tijdens het examen was ook feitelijke kennis nodig en daar was hij niet op voorbereid. Hij kon alleen de theoretische vragen maken. Zo kwam het tot een gesprek en werd besloten dat hij toch door mocht gaan. Maar vanaf nu werd er wel op hem neergekeken als iemand die heel hard moest werken om goede cijfers te halen. Maar hij heeft het wel gehaald.

In 1962 ging hij bij het departement van toegepaste wiskunde in Cambridge werken om onderzoek te doen onder Dennis Sciama.

Hij trouwde in 1963 met Jane Wilde. In 1967 kregen ze een zoon Robert, in 1970 een dochtertje Lucy en in 1979 zoon Timothy. Momenteel heeft hij ook een kleinzoon. Na het behalen van zijn doctoraat in 1966 werd hem een researchbeurs aangeboden op Conville en Gaius in Cambridge, eerst als onderzoeker en later als bestuurslid. In 1973 verliet hij dat instituut en ging hij bij het departement van toegepaste wiskunde en theoretische natuurkunde werken.

In 1977 werd hij professor Gravitatiele natuurkunde en later werd hij Lucasian professor in de wiskunde. Hiermee had de man die (toevallig) 300 jaar na Galilei was geboren nu “dezelfde leerstoel als Newton eerst had”.

In 1974 werd hij als bestuurslid (fellow) van de Royal Society gekozen, hij kreeg zijn CBA in 1982 en werd “Companion of Honour” in 1998.

Tussen de tientallen buitenlandse onderscheidingen zit ook het lidmaatschap van de National Academy of Sciences of the United States.

Ziekte

In 1962, tijdens zijn laatste dagen in Oxford, merkte Hawking dat hij steeds onhandiger werd, onduidelijker was en dat hij zomaar omviel en tegen dingen aan liep. Tijdens de kerst van 1962 merkten zijn ouders iets vreemds aan hem en Stephen lag begin 1963 twee weken in het ziekenhuis. De diagnose was: Amyotrophic Lateral Sclerosis, ook wel Motor Neuron Disease, of het Lou Gehrich syndroom. Dit is een ongeneeslijke ziekte die de zenuwcellen aantast totdat het lichaam helemaal verlamd is. De hersenen worden echter helemaal niet aangetast door de ziekte.

Er werd gedacht dat hij door de ziekte zijn doctoraat niet zou halen, maar tegen alle verwachtingen in haalde hij het toch. Hij en zijn vrouw moesten verhuizen naar een flat omdat hij met zijn rolstoel, waar hij al snel in terecht kwam, geen trappen meer op kon.

Tot 1979 kon Jane Stephen alleen verzorgen maar daarna werd het noodzakelijk om een verpleegster in te huren.

Toen hij in 1985 op een congres in Geneve longontsteking opliep veranderde er een hoop. Hij moest met machines in leven worden gehouden en door de noodzakelijk geworden operatie raakte hij zijn stem kwijt. De artsen raadden zijn vrouw aan de life support uit te schakelen omdat ze hem geen kans op overleven meer gaven. Maar dat wilde Jane niet. Na de operatie was het erg moeilijk voor haar en Stephen. De enige manier waarop Stephen kon communiceren was door middel van het aanwijzen (door Jane) van letters, en als ze de goede letter aanwees dan bewoog Stephen zijn wenkbrauwen. Een normaal gesprek houden of boeken schrijven was er dus niet meer bij.

Toen Walt Woltosz hoorde wat er met Stephen gebeurd was stuurde hij hem een computerprogramma waarmee hij woorden kon selecteren door middel van het bewegen van zijn ogen. Ook stuurde hij een spraakcomputer waardoor Stephen weer een stem had, zij het een met een Amerikaans accent. Het boek A Brief History Of Time is ook geschreven met behulp van deze middelen.

Later werden de computer en het spraaksysteem ingebouwd in zijn rolstoel, zodat hij geen laptop meer mee hoefde te dragen. Dit systeem had een aantal voordelen. Zo kon hij veel tekst van tevoren maken en later, tijdens een conferentie, laten afspelen of meteen afdrukken.

Stephen Hawkings scheidde van Jane in 1990, hij trouwde voor een tweede keer in 1995, met Elaine Mason. Eind 2006 scheidde hij na elf jaar huwelijk ook van haar.

Tegenwoordig (2004) heeft Stephen Hawking 24 uur per dag verzorging nodig en wordt hij professioneel verpleegd. Toch is hij nog steeds actief in de natuurkunde. Ondanks zijn handicap wordt hij beschouwd als een van de grootste geleerden aller tijden.

In november 2015 werd bekend dat Hawkings gezondheid verder achteruitging en dat hij publieke optredens had afgezegd. In 2018 overleed hij op 76 jarige leeftijd.